İnsanlarla bağlantı kurmaya dayalı bir işte çalışan otistik bir içe dönüğüm.Çanakkale escortları Toplumun yanlış, kirli ve utanç verici dediği bir iş. Kişilerarası ve sistemik şiddete karşı artan risk altında olduğum bir iş. Ancak,Çanakkale ucuz escortları hayatın birçok farklı kesiminden insanla tanışmama olanak sağlayan bir işim de var. Beden özerkliğim konusunda kendime güven duymamı sağlayan bir iş. Bana birçok yönden gerçek bir zevk veren ve bugün olduğum kişi olmamda bana yardımcı olan bir iş. Kapitalist toplumumuzda, çoğumuz yetişkinlik yıllarımızın büyük bir bölümünde çalışıyoruz. İşimizin kendimizi nasıl gördüğümüz ve ruh sağlığımızı nasıl deneyimlediğimiz üzerinde temel bir etkisi olması mantıklıdır. Bu, Çanakkale escortların günümüzde çoğu insan için bir zorluktur, ancak kötülenen işlerde çalışanlar, günlük mücadelelerinin yanı sıra damgalanmayı da taşırlar.
Diğer seks işçilerinin işleri hakkında ne düşündüklerini sık sık merak ediyorum. Bu Çanakkale escortların ruh sağlığını nasıl etkiliyor? Seks işine başladığımdan beri hem en iyi hem de en kötü ruh sağlığı günlerimi yaşadım ve bunu başka bir seks işçisiyle hiç konuşmadım. Bu iş çok kişisel çünkü savunmasız durumdaki insanlarla (hem biz hem de onlar) bağlantı kuruyoruz ve bizimle geçirdikleri zaman bunun ürünü. Bu yapı, müşteri bulmakta zorlanırken kişinin özgüvenini ve güvenlik duygusunu korumasını zorlaştırıyor. Son derece görünüş odaklı ve genellikle insanların zaten marjinalleştirildiği toplumumuzdaki tabakalaşmayı daha da büyütüyor. Buna bir de müşteri bulmanın getirdiği mali gerçekliği eklediğinizde, stres, kaygı ve düşük öz saygı için bir reçete elde edebilirsiniz.
Çanakkale escortları Seks işine başladığımdan beri hem en iyi hem de en kötü ruh sağlığı günlerimi yaşadım ve bunu başka bir seks işçisiyle hiç konuşmadım.
Dahası, dünyanın dört bir yanındaki mevcut siyasi ortam, seks işçiliğine karşı (ve bazı yerlerde daha da pekişiyor) bir tutum sergiliyor. Tüm bu faktörlerin ortasında bir seks işçisi olarak ruh sağlığınızı korumak, Olimpiyat seviyesinde bir spor olarak değerlendirilmelidir. Sorun işin kendisinin etkisi değil; bu işi yaptığımız ortamın ağırlığıdır. Kendi güvenliğimiz ve emniyetimiz için bir sürü engeli aşmamızı gerektiren, aynı zamanda işin değerini düşüren bir ortam.
Ruh sağlığına büyük ilgi duyan biri olarak, toplumun insanlara duygusal olarak nasıl zarar verdiğine dair yazıları sık sık okuyorum. Bu durum, özellikle sistemik baskının birden fazla katmanını yaşayanlar için orantısız bir şekilde geçerlidir. Seks işçileri için, ruh sağlığı üzerindeki etkisi çok büyük olabilir. Ne yazık ki, Amerika Birleşik Devletleri’nde kaliteli ruh sağlığı hizmetlerine erişim sınırlıdır ve genellikle en çok ihtiyaç duyanlar için en erişilemez olanıdır. Bu büyük ölçüde berbat sağlık sistemimizden ve birçok kişi için ruh sağlığı hizmetlerinin kapsamını sınırlayan, ruh sağlığı hizmeti sağlayıcılarına düşük ücret ödeyen ve onları özel sektöre iten sigorta şirketlerinden kaynaklanmaktadır.
Peki, ruh sağlığı desteğine ihtiyaç duyan bir fahişe ne yapmalı?
Bir destek grubu bulun: Marjinalleştirilmiş kimliklere sahip kişilere odaklanan birçok destek grubu düşük maliyetli veya ücretsizdir. Yerel seks işçilerini destekleyen kuruluşlara ve toplum ruh sağlığı merkezlerine göz atarak seçenekleri araştırın.
Mevcut akran destek alanlarından yararlanın: Eğer bir şeyle mücadele ediyorsanız, muhtemelen sizinle aynı durumda olan başka biri de vardır; yalnız değilsiniz.
Kendi akran destek alanınızı oluşturun: Eğer yoksa, kurun!
Destek sisteminize güvenin: İstediğiniz zaman gerçekten kimlere başvurabilirsiniz?
Kendi kaynaklarınızdan yararlanın: Zor günler için, kendinizi en iyi hissetmediğiniz zamanlarda izleyebileceğiniz adımlar içeren bir bakım planı geliştirin.
Zor bir gün geçirdiğimde, kendime destek olma planımı gözden geçirmeyi severim. Bu plan, öncelikle kendi içimde dayanabileceğim kaynaklarla başlar; olumlamalar, farkındalık ve nefes egzersizleri gibi. Eğer hala desteğe ihtiyacım varsa, bir sonraki adım bana keyif veren aktivitelerdir: en sevdiğim korku filmlerini tekrar izlemek, çikolatalı bir tatlı pişirmek, köpeğimle oynamak. Daha da ileri giderek, dikkatimi dağıtabileceğim, teselli bulabileceğim ve kriz anlarında yanımda olacağına güvenebileceğim insanlara yönelirim. Bir destek planına sahip olmak, bir profesyonelle konuşamasam bile, bir destek altyapısına sahip olduğumu hissetmemi sağlar.
Bunların sistemik düzeydeki sorunlara yönelik bireysel çözümler olduğunu kabul etmemek büyük bir hata olurdu. Bu, zehirli pozitifliği veya kişinin baskıdan (ya da depresyondan) “tezahür ettirerek” kurtulabileceği fikrini desteklemek anlamına gelmez. Ancak, bizi umursamayan bir dünyada, değişim için nefesimizi tutamayız. Topluluklarımız içinde kendi destek sistemlerimizi kurmalıyız ve bu da önce kendimize bakmakla başlar, böylece akranlarımıza da bakabiliriz.
Sizlere üzerinde düşünmeniz için şu meditasyonu bırakıyorum:
Kendimi daha iyi tanımaya çalışıyorum. Yaptığım işten bağımsız olarak
, kim olduğum önemli . Özümde nazik, iyi ve düşünceli biriyim .